De Knipmode is een beetje een vreemd verschijnsel. Het tijdschrift voor zelfmaakmode lijkt al bijna vijftig jaar te bestaan. Dat vind ik best uniek, vooral in “deze tijd” waarin er talloze tijdschriften kapot zijn gegaan.

Mijn moeder had er vroeger wel eens eentje (al had ze vaker een Knippie voor kleding voor ons) en tegenwoordig bestaat ie nog steeds. Toen ik zo’n twee jaar geleden met naaien begon, heb ik een stapel oude Burda’s gekocht, maar de Knipmode was ik nog niet aan begonnen. Toen ik op Groupon een leuke deal tegenkwam (omgerekend voor ongeveer 3,50 euro per editie) voor vijf edities, besloot ik me te abonneren om het uit te proberen. In het afgelopen halfjaar ontving ik de edities mei tot en met september.

Kritische lezers

Wat ik ook best wel vreemd vind aan de Knipmode, is de mate van kritiek die veel lezers uiten op het Facebook profiel van het tijdschrift. Dan komt er een nieuwe editie uit en volgt er een klaagzang in de comments. “Vreselijke patronen, heb hem meteen in de krantenbak gegooid”, “deze patronen heb ik allang gezien”, “waarom niet eens plussize modellen, niet alle lezers dragen maatje 38” en mijn favoriet: “ik wil best geloven dat Het kleine huis op de prairie weer in is, maar dat ga ík niet dragen”. Ook bij een andere Facebook community, die niet door Knipmode zelf gerund wordt, komen er veel negatieve reacties.

Ik vraag me af of ze bij andere tijdschriften ook zo zitten te zeiken? “Sorry Quest, maar dat verhaal over Duitse kannibalen was zo passé” of “Lieve Panorama, ik was zo teleurgesteld want dat interview met die ene actrice mist diepgang”.

Afijn, dat de gemiddelde Knipmode lezer lekker kritisch is en haar ongenoegen goed laat merken, mag duidelijk zijn. Maar wat vind ik er nou van?

Mijn mening over Knipmode

In april kreeg ik de eerste editie thuisgestuurd. Blij pakte ik ‘m uit om hem enthousiast door te bladeren. Alleen na een minuut of tien legde ik de mei-editie teleurgesteld weg. Er was helemaal niets wat me aansprak. Niets wat ik meteen op m’n naai-to-do-lijst wilde zetten. Geen van de patronen sprak me echt aan, en verder dan “mwah” kwam het niet. Na het ontvangen van de tweede editie, had ik eigenlijk hetzelfde. En ik probeerde de vinger er op te leggen waarom dat nou precies was.

Ik kwam tot de volgende conclusies:

Truttige details

Okay, natuurlijk heeft niet alles een truttig detail. Maar wat me opviel, is dat prima patronen vaak verpest worden door een of ander tierlantijntje dat ik vreselijk oubollig vind. Gespjes, paspelrandjes, strikken, volants… Ongecompliceerd is niet iets waar Knipmode aan doet. Daar is natuurlijk wel iets voor te zeggen, want als je al vijftig jaar een magazine runt, is het moeilijk om steeds met iets nieuws te komen dus dan ga je wel allerhande gekkigheden toevoegen. Maar ja, ik hou nou eenmaal niet van frutsels!

Natuurlijk kun je wel veel van die truttigheid oplossen door simpelweg die details achterwege te laten. Maar soms ben ik gewoon wel moe van het uitgebreid aanpassen van patronen en wil ik gewoon iets maken zoals het bedoelt is.

Toch worden er wel trends aangehaald, al zijn ze wel gegoten in een Knipmode-sausje qua details of qua stofkeuze. En soms zitten er vreselijke misbaksels tussen die totaal elke mode-plank misslaan.

Hoge halslijnen en lange rokken

“Sexy” is geen term die ik aan de Knipmode zou relateren. En dat hoeft natuurlijk niet altijd, maar ik word een beetje gek van die hoge, degelijke halslijnen. Ik keek uit naar de edities van juli en augustus omdat ik zomerjurkjes wilde maken. Maar al die zomerjurkjes hebben van die hoge halslijnen waar ik het bij voorbaat al warm van krijg!

Kijk maar eens naar de editie van juli. “Must have zomer-items” staat er op de cover. Maar het covermodel draagt een jurkje met een soort col! In 30+ graden moet ik er niet aan denken om zoiets om m’n nek te moeten knopen. In dezelfde editie vond ik wel wat volgens mij het meest blote outfit uit de Knipmode ever is: deze supervrolijke jumpsuit met spaghettibandjes en cut-out op de rug. Maar sex-appeal? Dat heeft ie voor mij absoluut niet, ook niet in een minder kinderlijke stof…

Deze twee punten brengt me op de volgende vraag:

Wat is nou de Knipmode doelgroep?

Ik denk dat het wel duidelijk is dat ik niet tot de doelgroep behoor want ik voel me weinig tot niet geïnspireerd of aangesproken. Op Wikipedia is te lezen dat de doelgroep “vrouwen in de leeftijdscategorie 25 tot 49 jaar” is. Maar hoe ziet die Knipmode lezeres er dan uit? Als we naar de modellen in het tijdschrift kijken, zien we slanke, nette dames die ongeveer in de 30 zijn. Maar een van de grootste kritiekpunten in de Facebook comments is dat veel abonnees een heel andere vorm hebben die niet overeenkomt met de slanke gestalten. In de augustus editie komen we een oudere dame tegen met grijs haar. Zou dit type dan tot de doorsnee-Knipmode-lezeres behoren?

Ik heb echt geen idee. Maar het zou een prachtige stageopdracht zijn om een lezersonderzoek te houden en te kijken hoe de doelgroep er nou precies uitziet en hoe men wat tegemoet kan komen aan alle negatieve kritiek. Wat jammer dat ik al jaren geleden afgestudeerd ben!

Maar Karin, wat is er dan wel leuk aan Knipmode?

Tja, ik zit natuurlijk wel lekker te bitchen over wat ik er niet leuk aan vind, maar er zijn ook heus wel een aantal goede punten te benoemen. De eerste is natuurlijk de prijs. Een magazine van 8 euro (adviesprijs) voor 26 patronen is natuurlijk een koopje! Dat is omgerekend zo’n 30 cent per patroon. Alhoewel, niet alle patronen zijn uniek want van veel patronen worden verschillende varianten gepubliceerd. Maar toch, ik koop wel eens een pdf-patroon en dan ben ik dat bedrag ook kwijt voor slechts één patroon.

Daarnaast komt er af en toe wel voorzichtig een patroon langs wat ik wel leuk vind, al dan niet met een aanpassing. Ik merk dat de patronen die voor het item “zes keer hetzelfde maar dan anders” best OK vind. Dat heeft volgens mij ook vooral te maken met dat ze de meest simpele patronen lijken. Ook de jassen vind ik er meestal wel leuk uitzien, al zijn er wel een paar die een hoog kamerjas-gehalte hebben.

Er staat ook 1 brei-patroon in elke Knipmode, en vreemd genoeg vind ik die modellen vaak wel leuk. Maar helaas kan ik voor geen meter breien, dus daar heb ik niet zoveel aan.

Mijn Knipmode-challenge

KnipmodeMijn abonnement heb ik niet verlengd, maar ik heb nu natuurlijk wel deze vijf tijdschriften. En ook al waren ze niet duur, ik vind het zonde van het geld om er niets mee te doen. Dus ik heb besloten om mezelf uit te dagen: per Knipmode wil ik tenminste één patroon maken. Natuurlijk ga ik er daarbij wel op letten welke kledingstukken ik echt nodig heb. Waarschijnlijk passen de patronen nu ook beter bij het najaar.

Dus ik ga nog eens goed de tijdschriften doornemen en wat verbeeldingskracht gebruiken voor alle tierlantijntjes die ik weg wil laten. Hopelijk heb ik dan over een tijdje vijf leuke kledingstukken! Ik ben ook heel benieuwd hoe de instructies zijn en of de wirwar van patronen op de bladen gemakkelijk te ontcijferen zullen zijn.

Wat vind jij van de Knipmode? Maak je er vaak iets uit of heeft een ander tijdschrift jouw voorkeur?

Misschien vind je dit ook leuk!