Onder de Nederlandse en Vlaamse naaibloggers is het Odette-patroon van het naaitijdschrift La Maison Victor erg populair. Hierbij een aantal Odette-versies die ik zeer geslaagd vind: Frouke, Marieke en Caro. Geen wonder, want het is een lekker simpel patroon wat mooi valt.

Het patroon kwam een tijdje geleden gratis beschikbaar, dus ik besloot om het te downloaden en zo kennis te maken met de patronen van La Maison Victor. De stof was al snel gekozen, want er is minder dan een metertje voor nodig. Ik gebruikte een reststukje van mijn blauwe Plantain longsleeve. Deze donkerblauwe viscosetricot van Driessen valt erg mooi en soepel, dus hij past perfect bij Odette.

Ik lees heel veel positieve berichten over het maken van een Odette, maar bij mijn eerste versie is het me gelukt om zo’n beetje alles te verpesten… Dat vind ik al bijna een prestatie an sich!

Het patroon

Tijdens m’n research had ik een paar dingen geleerd over de Odette top:

1) ze is eenvoudig te maken
2) de maat valt heel ruim.

Met puntje twee in mijn gedachten koos ik de maat uit. Maat 36 zou mij prima moeten passen. Vervolgens viel het me op dat er geen naadtoeslag bij het patroon was berekend. In de instructies stond dat ik het nog eens moest overtrekken op patroonpapier. Maar ja, door de pdf te printen waren er al een paar boompjes gesneuveld en om nog meer papier te gebruiken, leek me onnodige verspilling. Ik merkte op dat maat 38 ongeveer een centimeter groter was dan maat 36. Dus dat zou perfect uitkomen met maat 36 mét naadtoeslag. Dacht ik…

Nou ja, misschien had ik wel gelijk gehad, als ik niet per ongeluk toch op het lijntje van 36 had geknipt. Ik merkte het wel op tijd en ik heb het patroon vergeleken met een bestaand t-shirtje om te zien of hij niet te krap werd. Dat was zeker niet het geval, dus ik ging lekker verder met maatje 36.

Hoe verknoei je alles aan een Odette?

Odette blauwToen ik de schouders en zijnaden had gelockt met mijn mooie nieuwe lockmachine, paste ik ‘m voor het eerst en kwam ik erachter dat de breedte perfect was. Maar de lengte niet! Hij was echt veel te kort. De mouwen waren ook aan de krappe kant, maar het paste wel OK. Om het op te lossen, heb ik een ‘band’ aan de onderkant toegevoegd. Ik had echter bijna geen stof meer, dus dat was even puzzelen. Voor de achterkant moest ik hem daarom opsplitsen in twee delen. Dat is gelukkig niet al te zichtbaar.

Aan de mouwtjes moest eigenlijk nog een soort van ‘omslagje’ komen. Maar omdat mijn mouwtjes al krap waren, was dit geen gezicht. Gelukkig was het eenvoudig om ze weg te laten en zo het probleem op te lossen.

Met de halsboord had ik dit keer pech, want qua breedte kwam hij wel uit, maar ik had in de hoogte ook geen naadtoeslag toegevoegd, oeps… Hij was dus veel te kort en na het overlocken bleef er helemaal niets meer over. Gelukkig had ik nog wel een reepje over waarmee ik een nieuwe halsboord kon maken. HIj was echter behoorlijk krap en het aanzetten van de boord ging niet helemaal goed… Er ontstond dus een klein plooitje bij de schoudernaad. Maar op dat punt was ik er zo klaar mee, en mijn stof was op, dus ik kon hem niet nog een derde keer maken.

Kortom: vrijwel elk onderdeeltje heb ik wel op één of andere manier verprutst. Sommige punten heb ik best goed kunnen fixen, de anderen niet. Uiteindelijk is het een shirtje geworden met wel wat schoonheidsfoutjes, maar wat toch best draagbaar is.

Laten we maar weer concluderen met: ik heb er weer veel van geleerd! En deze lessen ging ik toepassen in versie 2:

De witte Odette

OdetteIk wilde me natuurlijk niet laten kennen, en ging het gewoon nog een keer proberen. Dit keer besloot ik precies volgens het boekje te werken. Ik trok alle patroondelen nog een keertje over, (dat arme boompje…) inclusief 1 cm naadtoeslag. Behalve de zijnaden, want hij was toch wel erg breed. Ik verlengde hem ook een behoorlijk stuk met 10 cm zodat de band niet meer nodig was.

Voor de stof nam ik een witte viscosetricot met streepjes die ik op het Stoffenspektakel had gekocht. Nog steeds paste het patroon perfect op nog geen meter stof en ik hield nog een aardig stukje over! De constructie ging weer lekker vlot en ik had er ongeveer een avondje voor nodig.

Dit keer voegde ik wel de omslag-mouwtjes toe. Ik stikte er een paar keer overheen om het omgevouwen stukje vast te zetten. Ondanks dat ik de mouwen heb verbreed, vallen de omslagjes nog steeds niet echt losjes. Maar verder ben ik helemaal in mijn nopjes met mijn nieuwe t-shirt. De stof valt erg mooi en hij draagt fijn. Kortom: toch gelukt!

Saai…

Het enige “probleem” is dat een wit t-shirt nou eenmaal oersaai is en het ook met stip op 1 staat van mijn meest saaie creaties. Ik zit er nog aan te denken om misschien een borduursel toe te voegen, of er een tekst op te strijken. Heb jij misschien nog ideeën om hem leuker te maken?

Misschien vind je dit ook leuk!