In het kader van duurzaamheid, maar ook in het kader vriendelijk-voor-mijn-portemonnee, maak ik mijn proefmodellen vaak van oude katoenen dekbedovertrekken. Op deze manier hoef ik geen stof te kopen om het vervolgens te verpesten en weg te gooien. Mijn moeder greep deze gelegenheid aan om haar linnenkast eens flink op te ruimen. Het resultaat is dat ik nu een voorraad heb van zo’n 15 dekbedovertrekken…

Maar, tussen deze kinderdekbedovertrekken met Donald Duck en lieveheersbeestjes, zat er ook nog eentje tussen die best voor een zomerjurkje zou kunnen doorgaan. Het is een groen boerenbontstofje met een klein ruitje. Zulk soort stoffen associeer ik ook vaak met tafelkleden. In een poll in mijn Instagram Stories koos de meerderheid toch voor zomerjurkje in plaats van een tafelkleed!

Het patroon en de constructie

In het boek ‘Maak je eigen garderobe op maat’ (waar ik ook een reeks kokerrokjes uit maakte), vond ik een patroon voor een jurkje. Ook op de foto had het model een ruitje aan, en ik vond ‘m meteen goed bij mijn stof passen. Ik maakte wel eerst nog een proefmodel (van een ander dekbedovertrek!) van het lijfje, om te kijken hoe het uit zou vallen. Ik moest de zijkant van het lijfje een centimeter innemen en wat ruimte verwijderen van het achterpand, maar verder was de pasvorm best redelijk. Daarnaast bracht ik de halslijn ook een flink stuk naar beneden. Het zag er namelijk wel erg uit als een vroom jurkje voor zondag naar de kerk, haha!

Dit keer gebruikte ik ook een andere techniek voor de constructie. Ik heb eerst alle delen van de voorkant in elkaar gezet. Daarna de achterkant, en vervolgens de schouders en zijnaden genaaid. Ik zat me af te vragen waarom men altijd eerst het lijfje moet naaien en dan de rok eraan moet zetten. Ik ben echter geen nadeel tegengekomen. Het enige wat ik wel fout deed, is de rits te hoog inzetten… Daardoor had ik weinig stof over om een biaisbandje aan vast te zetten. Eigenlijk had het jurkje een beleg, maar ik had besloten dat te vervangen met biaisband want een beleg vind ik irritant. Maar met wat gepruts is het toch redelijk gelukt, al ziet het er niet echt mooi uit.

Ik had ook in de zijnaad zakken genaaid. Echter bleek dat veel te zichtbaar te zijn en viel de stof vreemd over mijn heupen. Ik heb het nog geprobeerd met een andere, dunnere stof, maar ook dat mocht niet baten. Dus ik heb ze maar weer verwijderd.

Ondertussen kregen we weer een paar dagen met frisser weer. Mijn jurkje ging even naar de achtergrond terwijl ik aan andere projecten werkte. Een paar weken later zoomde ik eindelijk de rok om. Dat deed ik ook met (zwart, want het witte was op) biaisband, omdat de zoom rond loopt.

Het eindresultaat

Qua pasvorm blijft het jurkje steken bij “best redelijk”. Dat komt omdat het lijfje toch niet heel goed aansluit: de achterkant is (ondanks een paar extra coupenaden) toch best wel ruim. Daardoor kan ik wel lekker bewegen, maar hij kruipt wel een beetje naar boven. De schouderbandjes begonnen bij het dragen ook steeds af te zakken, wat eigenlijk een beetje gek was want de taille zat wel op de juiste plek. Ik heb de schoudernaden simpelweg doorgeknipt, de panden een centimetertje ingekort en toen weer aan elkaar genaaid. Dat ziet er aan de binnenkant niet zo netjes uit, maar aan de buitenkant is het niet zichtbaar.

Maar op zich vind ik het niet erg dat de pasvorm niet 100% is. Ik vind het resultaat goed genoeg voor een zomerjurkje wat ik toch niet zo vaak zal dragen, aangezien het Nederlandse weer het niet zo vaak toelaat. Het was een hele goede oefening voor een versie die ik in de toekomst uit ‘echte’ stof zal maken in plaats van een dekbedovertrek. Door het boerenbonte, frisgroene printje heeft het ook een lekker zomerse uitstraling. Het jurkje is deze zomer mee geweest op vakantie en met 30+ graden was het een ideaal jurkje om mee door Avignon te slenteren!

picnicjurk

Recycle jij wel eens stoffen voor je naaiprojecten?

Misschien vind je dit ook leuk!